Tililing Ni Lingling

May 14, 2008

wala naman akong balat sa puwet ah!

Filed under: fx/jip adbentyurs, kasama si es, share ko lang! — linglingbells @ 9:58 pm

Iba talaga pag pinagtripan ka ng pagkakataon. Nakakaloka. Nakakapraning. Nakakajabar. Sangkatutak kasi na kamalasan ang naranasan ko nung monday. Kahit na pinaghandaan ko naman yung araw na yun, pinaulanan pa rin ako ng kamalasan ng pagkakataon.

Dahil nag-announce na ng transport strike ang piston, maaga talaga akong pumunta ng UP para magpasa ng final requirement ng nag-iisa kong summer class. 8 am, pumunta na kagad ako ng skul. Pagdating ko sa SC (shopping center) ng UP, pumunta kagad ako sa internet shop kung saan ko ipapaburn yung dvd na ipapasa ko as final requirement. Pagkabigay ko ng file, lumabas muna ako para mag-wtihdraw dahil hindi na kasya yung pera ko pambayad dun sa pina-burn ko. Sa tabi lang ng SC yung PNB, so dun ako pumunta. Di pa ko nakakalapit nang makita ko ang napakalaking papel na may nakalagay na “OFFLINE”.

So, nag-isip kagad ako ng next na gagawin, sumakay ako ng Katipunan na jip na iikot dun sa may FC (faculty center). Meron kasing landbank dun. Pagkababa ko dun sa FC, parang may na-feel kagad akong kakaiba. Mukhang offline din sa landbank. Pero thank god, hindi offline ang landbank so pila na kagad ako. Habang nakapila, lumabas ang security guard at sinabing di daw pwede gamitin ang atm dahil sa nagha-hang ito. Nung una, di pa masyado naging malinaw para sakin yung sinabi nung guard kaya nilapitan ko siya para tanungin ulet. Ayun nga, di nga daw pwedeng gamitin kase nagha-hang yung machine. Tinanong ko siya kung meron pa bang ibang banko sa loob ng UP bukod sa Landbank at PNB. May sinabi siya, sa dulo daw ng kanto, hindi ko naman naintindihan kaya nag-decide na lang ako na lumabas ng philcoa dahil may BPI dun.

Pagdating ko ng philcoa, lakad kagad ako papuntang BPI. Buti na lang at isang babae lang yung gumagamit ng machine. Narinig ko mula sa kanya na di gumagana ang BDO sa machine na yun. Eh BDO ang atm card ko!!! Pakinangshet!!! Pero try pa rin ako, baka yung babae lang yung minalas, baka pag sakin biglang gumana. Pindot-pindot. At pagkatapos kong pindutin ang 200, TRANSACTION CANNOT PROCESS daw!! Oh no!!!

Dun na talaga ako nanghina. Parang 200 lang naman ang kelangan ko, bakit ako pinahihirapan ng ganito??!!! Pagkatalikod ko, napaharap ako sa isa pang bangko na hindi kilala kaya di ko naalala yung pangalan nung bangko. Feeling ko yun na ang magpapawi ng lahat ng pagod ko. So, tawid ako ng kalsada. Paglapit ko sa atm, nakita ko ang pinakaayaw kong papel na may nakasulat na “OFFLINE”.

Nanlumo na talaga ako. Mga 9:30 am na nun so naisip kong magpunta na lang sa isang mall. Kaso, pag lumampas ako ng alas-diyes, mahihirapan na akong sumakay ng jip papasok ng UP. Kung hindi obvious ang transport strike sa mga malalaking kalsada, totoong tigil-pasada ang mararanasan mo sa loob ng UP. Buti na lang, habang nag-iisip ako, tumambad sakin ang LANDBANK na nasa kabilang highway.

Akyat kagad ako ng overpass. Parang di ko na naramdaman na umakyat at bumaba ako ng overpass sa kakadasal na sana hindi offline sa Landbank Philcoa. Ang bilis kong naglakad! May dalawang taong nauna sakin sa pila kaya nakapagpahinga ako ng konti at nakapagpunas din ng mga tagaktak kong pawis. Nung turn ko na, nagdasal talaga ako na sana di maulit yung nangyari sa BPI. At yes! Nakapagwithdraw ako! Nang mahawakan ko ang 200, feeling ko yun ang pinakamahalaga at pinakamalaking 200 pesos na nahawakan ko!

Akyat ulet ako at baba ng overpass. Sumakay na ko ng jip papasok ng UP. Habang nasa biyahe, napansin ko na ang maraming taong naghihintay ng masasakyan sa mga waiting shed at kakaunti na lang ang mga jip na nagbbyahe. Nang magbaba nga ng mga pasahero ang jip na sinasakyan ko sa Vinzon’s, pinagsabihan ng isang mama na naka-blue ang mamang drayber na last trip na niya yun, wag na siyang magsakay at umuwi na siya ng bahay. Naku po! Mukhang tigil-pasada na sa loob ng campus ah.

Bumaba ako sa SC. Akala ko, tapos na ang kamalasan ko, hindi pa pala. Pagpasok ko ng shop, sabi ng kuya di pa raw tapos yung pinapaburn ko. Hala! Panu naman nangyari yun?! Eh one minute lang yung video presentation ko!!!!! Ang katwiran ng kuya, matagal daw mag-convert ek-ek. Alam ko yun, kaya nga iniwan ko para pagbalik ko tapos na!! Tiningnan ko pc niya, nakita ko ang elapsed time: 1:15. Aha! One minute and 15 seconds pa lang?! Kakasimula pa lang niya magburn! Badtrip ah! So, kinumpronta ko siya at tinuro ko ang ebidensya na kakasimula pa lang niyang magburn. Hayun, napahiya siya at pasensya na lang daw dahil ang dami daw ng customer, di daw niya naasikaso. At dahil nga sa wala naman na akong magagawa, umupo na lang muna ako at naghintay. Napatingin ako sa relo ko, 10:30 na. For sure, kaunti na lang ang mga jip.

Pagkakuha ko ng dvd, lumabas na ako ng SC para mag-abang ng jip. At tulad nga ng inaasahan ko, pa-isa-isa lang ang mga jip na dumadaan. Ayokong maglakad dahil sa FC ako pupunta para ipasa yung dvd. Malayo ang SC sa FC. Dulo-dulo sila kaya ayoko talagang maglakad. Kaya, naghintay ako ng Katipunan na jip o UP ikot o UP toki. Kahit alin dun, pwede na para makarating ako ng FC nang hindi papawisan ng todo. At UNFORTUNATELY, wala ng mga ganung jip na nagbibiyahe. Kaya nag-decide na lang ako na maglakad.

Inaliw ko na lang ang sarili ko habang naglalakad para di ko masyadong maramdaman ang pagod. Nagtext ako ng nagtext kay ES. Nagreklamo ako nang nagreklamo sa kanya. Habang nagrereklamo sa text kay ES, patuloy din ang pag-agos ng pawis saking katawan. At matapos ang ilang minuto, nakarating din ako ng FC. At dahil di ko dala ang id ko (naiwan ko sa feu kung saan na-confine si chingching) , dire-diretso lang ako sa pagpasok sa building. At UNFORTUNATELY, napansin ako ni manong guard. Hayun, sobrang nagmakaawa ako, kulang na lang eh maglupasay ako sa sahig para lang payagan niya akong pumasok ng building para magpasa. Bwisit kasi yung NO ID NO ENTRY na yun eh!!!! Di daw talagang pwede pumasok. Kunin ko daw muna yung id ko. Eh nasa hospital nga yung id ko, kung kukunin ko yun, lalampas na ako sa 12 pm deadline ng pagpapasa ng final requirement. Kaya yun, nagmakaawa pa ko ng mas matindi. At dahil muntik na kong umiyak, pinayagan na rin ako ni manong guard.

Naipasa ko din ang dvd. Ang saya! Mukhang tapos na ang kamalasan ko ah. Lumabas na ako ng building at nag-abang ng jip palabas ng philcoa. Kahit magdamag pa kong mag-antay ng jip dun, okay lang dahil ayokong maglakad at tapos naman na ang kelangan kong gawin. Ilang minuto ang nakalipas, nakasakay na din ako ng jip. Hay salamat. Pwede na kong magpahinga.

Habang ini-enjoy ko ang pagpapahinga sa loob ng jip, biglang bumagsak ang malakas na ulan! OH NO! Wala akong dalang payong dahil in-expect kong makakauwi ako ng maaga at di na aabutan ng ulan. Wala na rin akong pera pambili ng payong. OH NO TALAGA!!

Hayun, umuwi akong basang-sisiw.

May 11, 2008

wala lang, napansin ko lang…

Filed under: prends, share ko lang!, tingin-tingin — linglingbells @ 8:36 pm

Dalawang araw ako sa ospital. Wala naman akong sakit. May tililing ako pero wala akong sakit. Si besprend Chingching ang may sakit. Pinag-eksperimentuhan kasi siya ng kanyang dentista.

Nagpunta siya ng dentista noong tuesday dahil sa sobrang sakit ng kanyang ngipin. Pag-uwi niya galing dentista, naramdaman niyang unti-unti ng namamaga ang kanyang ngipin. Noong thursday, nagpa-admit na siya sa ospital dahil grabe na ang pamamaga ng kanyang ngipin. Ang findings ng doktor sa ospital: may naiwang cotton (na may gamot na di pa proven dito sa pinas) at temporary pasta ang dentista ni chingching sa ngipin niya. Kaya yun, naimpeksyon at ang kaliwang bahagi ng kanyang mukha ay sobrang namamaga. Para siyang binugbog ng dalawampung kalalakihan at sinipa sa mukha ng sampung kabayo!

At dahil sa momy niya lang ang magbabantay sa kanya sa ospital, nakiusap ang momy niya na ako ang maging kapalitan niya sa pagbabantay kay chingching. Momy niya sa gabi, ako sa umaga hanggang sa hapon. At dahil sa mabuti  akong kaibigan at may kapalit namang one-piece chicken mula sa kfc, burger and fries mula sa jollibee, limang clover chips at dalawang swiss miss vanilla milk shake eh pumayag na ko.

Tulad nga ng nasabi ko, dalawang araw din akong nasa ospital. At sa dalawang araw na iyon, marami akong na-notice na mga bagay-bagay tungkol sa ospital. Una, hindi edible ang pagkain na sini-serve ng ospital sa mga pasyente. Panu ko nalaman yun? Hindi kasi ako nabusog sa mga suhol sakin ng momy ni chingching kaya nakitikim ako sa pagkaing sinerve kay chingching. Soft diet ang sineserve sa kanya.  Sabi ni chingching, parang wala daw stock ng asin yung ospital kasi wala daw lasa yung mga pagkain. Sabi ko naman, okay lang yan, ganyan talaga ang pagkain para sa mga may-sakit. Tinikman ko ang beef na andun sa tray niya. Wala ngang lasa pero ang mas malupet dun, parang bubblegum yung beef! Niluwa ko na lang kasi di ko talaga kering kainin yun. At lalo naman si chingching, di niya kayang kainin yun dahil nga sa namamagang ngipin niya. Hayun at nagpakabusog na lang siya sa soup na lasang tubig at sa lugaw na parang kaning sinabawan na lasa ring tubig.

Ang susungit ng ibang mga nurses dun sa nurses’ station. Minsan, may tinanong ako, wala mang lang pumansin sakin. Wala man lang pumansin sa kagandahan ko! Ay oo nga pala, mga matatandang babaeng nurses pala yung andun. Pero anyways, nagtatampo ako dahil di man lang nila ako pinansin. Inintindi ko na lang na baka pagod na nga sila.

Sobrang boring sa ospital. Wala kasing bakanteng private room na may tv nung na-admit si chingching kaya napunta siya sa semi-private room na walang tv. Naubos na namin ni chingching ang lahat ng dapat pagtsismisan. Natawa ko na lahat ng kaya kong itawa, ganun din si chingching, actually, di pala niya kayang tumawa dahil sumasakit daw yung mukha niya pag tumatawa siya kaya nagsasabi na lang siya ng LOL pag gusto niyang tumawa ng malakas. Natalo ko na rin siya ng ilang beses sa chess at sumakit na din ang ngipin ko sa kakabukas ng butong-pakwan. At sa tuwing lumalabas ako ng room para magmuni-muni, napapansin kong ang tahi-tahimik ng hallway, parang napakasarap tumambling-tambling dun dahil walang katao-tao. Ang kaso, di pala ako marunong tumambling.

Ang saya pala sumakay ngelevator. Tuwing kailangan kong bumili ng pagkain sa labas, hindi ako naghahagdan; tamad kasi ako kaya nag-eelevator ako. Ang sayang magpanik-panaog sa elevator. Pero pag naaalala at na-iimagine ko yung mga kwentong horror habang may kasabay akong naka-wheelchair sa loob ng elevator, bumibilis tibok ng puso ko at gusto ko na kagad lumabas ng elevator. Naalala ko na naman yung kwento tungkol sa isang babae na nasa loob ng elevator na may kasabay na isa pang babae na nakasuot ng damit pampasyente na may suot-suot ng bracelet pang-ospital na isinisuot lang sa mga pasyenteng namamatay. Waaah! Ang creepy!

Pero kahit ganun pa man, hindi ako natatakot bumalik muli sa ospital (nagtatapang-tapangan!!). Pero pag bumalik ako dun, yung tipong may dadalawin lang ako or may babantayan. Ayoko namang ako yung naka-confine dun dahil mahal ang magkasakit sa mga panahong ngayon.

May 7, 2008

slip tok

Filed under: pamilyang sastre, share ko lang!, tingin-tingin — linglingbells @ 6:25 pm

Kagabi, nanood ako ng PBB. Ang daming reaksyon ng mga housemates sa pagii-sleep talk ng housemate ng bayan na si Shy. Sana naman ma-gets nila na nagpapanggap lang si Shy. Hindi talaga siya nag-sleep talk. Anyways, pang-intro lang yang pbb na yan. Hindi talaga yan ang ikkwento ko.

After kong manood ng Maligno, pinatay ko na yung tv sa kwarto kasi tulog na din si ate at si cheche. Mga ilang minuto lang siguro ang nakalipas, nakatulog na din ako. Hindi pa gaanong malalim ang tulog ko nang marinig kong magsalita si cheche.

“San yung remote?”

“Nasa kwarto ni kuya.”

Nilingon ko siya, bigla siyang bumangon at pinindot ang channel button ng tv. Ang tagal niyang pindot ng pindot. Mula sa channel 8 (abs-cbn sa sky cable), nakarating siya sa channel 55 (star movies). Pagdating sa channel 55, dahan-dahan siyang humiga at pumikit.

“Uy!”, tinawag ko siya.

Aba, hindi na sumagot, parang tanga, binuksan yung tv tapos matutulog na din?! Bigla akong natawa, naalala ko na ganun pala talaga si cheche, madalas maalipungatan. At kapag naalipungatan siya, kung anu-ano pinaggagawa niya.

At hindi siya nag-iisang ganyan sa pamilya. Lahat kaming magkakapatid ganun. Dati, nung mga bata pa kami, si kuya ang kasama ko sa kwarto. At noong kapanahunan ng counterstrike, adik na adik dun ang kuya ko. One time, nauna siyang natulog kesa sakin. Noong mahimbing na siyang natutulog, nakita ko siyang ini-stretch yung braso niya na parang may hawak siyang mga baril. At lumabas sa bibig niya ang mga sound effects ng baril. Pigil na pigil ang tawa ko nun eh. Kinaumagahan, di naniwala yung kuya ko nung ikwinento ko sa kanya yung mga pinaggagawa niya habang tulog siya. Ebidensya daw muna bago siya maniwala.

Ako din, madalas mag-sleep talk. Noong hayskul ako, member ako ng women’s basketball team ng skul namin. E syempre pag malapit na ang game, todo ensayo. Sabi ni cheche, habang natutulog daw ako, sigaw daw ako ng sigaw ng “ipasa mo na, ipasa mo na!” tapos bigla daw akong nag-act ng parang nagshu-shoot ako ng bola. Sabi ko kay cheche, ebidensya muna bago ako maniwala.

At ang ate ko na mute and deaf ay nagii-sleep talk din! Akalain mo yun, kahit di yun nagsasalita, nakakapag-sleep talk yun! One time, habang mahimbing na ang tulog ng ate ko, bigla siyang umungol. Syempre, nagising ako. Pagkakita ko sa kanya, hayun! Sign language ng sign language. Hindi ko naintindihan yung sinenyas niya kaya pinabayaan ko na, itinulog ko na lang. At nung kwinento ko yun sa kanya, i-record ko daw muna sa camera phone bago daw siya maniwala.

At eto ngang pagii-sleep talk ni cheche ang latest na natunghayan ko. Ewan ko lang kung maniniwala yun pag kwinento ko sa kanya yung pagii-sleep talk niya mamaya. Wala kasi akong ebidensya.

PS: May bagong page na tong blog ko. Tanungan porsyon lang. Click mo yung link dun sa bandang itaas sa kanan. :D

May 6, 2008

it’s hulaan time again!

Filed under: pakontest — linglingbells @ 6:42 pm

Dahil sa sobrang nadala ako sa movie na napanood ko kani-kanina lang, gusto ko na namang i-share sa inyo ang mga paborito kong kowts mula sa iba’t ibang mga pelikula. Actually, nagawa ko na to dati. Click ninyo lang to. At para magkaroon ng saysay ang entry na ito, dadaanin ko to sa contest. Ang rules at premyo: click ninyo ulet to. Kailangan lahat mahulaan ninyo ha. As in lahat. Hanggang three days lang ang pakontest na to. Okay na ba? Clear na ba sa inyo? Seryoso to ah. Hehe. Ha? Oo, seryoso nga. Haha. (hala! baliw na ata ako ah.. )

O, eto na ang mga favorite kowts ko:

1. “Let me tell you something my friend. Hope is a dangerous thing. Hope can drive a man insane.”

2. “Nothin’ happened the way it was supposed to happen.”

3. “Losing him does not matter. It is you who will be found - and cherished.”

4. “I am nothing special; just a common man with common thoughts, and I’ve led a common life. There are no monuments dedicated to me and my name will soon be forgotten. But in one respect I have succeeded as gloriously as anyone who’s ever lived: I’ve loved another with all my heart and soul; and to me, this has always been enough.”

5. “You know, kissing is so 1990s!”

6. “If anyone finds this, it means my plan didn’t work and I’m already dead. But if I can somehow go back to the beginning of all of this, I might be able to save her.”

7. “Love is not a feeling, Mr. Burns. It’s an ability.”

8. “People trust me with their secrets. But who do I trust with mine? You, only you.”

9. “My advice to you. I know you think those guys are your friends. You wanna be a true friend to them? Be honest, and unmerciful”

10. “Revenge is never a straight line. It’s a forest, And like a forest it’s easy to lose your way… To get lost… To forget where you came in.”

11. “This is your fucked-up country, it’s your responsibility!”

12. “No matter how many times you save the world, it always manages to get back in jeopardy again.”

13. “It happens sometimes. Friends come in and out of our lives like busboys in a restaurant.”

14. “Sometimes there’s so much beauty in the world I feel like I can’t take it, like my heart’s going to cave in.”

15. “Sometimes I wonder… will God ever forgive us for what we’ve done to each other? Then I look around and I realize… God left this place a long time ago.”

16. “If you’re focused on what you’ve left behind, you will not be able to see what lies ahead. “

17. “When you decide to be something, you can be it. That’s what they don’t tell you in the church.”

18. “There is only one sin, only one. And that is theft. Every other sin is a variation of theft.”

19. “You don’t want the truth. You make up your own truth.”

20. “The first rule of Fight Club is - you do not talk about Fight Club. The second rule of Fight Club is - you DO NOT talk about Fight Club”

Ayan na lahat! Gudlak! Sana may pumatol sa kalokohan kong to at sana may manalo.

May 4, 2008

gusto mo ng lugaw?

Filed under: lamon trip, mga pangarap, prends, share ko lang!, tag-uan — linglingbells @ 11:48 am

Dahil walang pasok nung May 1, nagyaya si momo na mag-badminton daw kami. Syempre, go naman ako kagad! At isasama daw ni momo ang kanyang espesyal prend kaya lalong go ako! Kelangan makilala ang girlaloo na ito. Hehe.

Apat lang kami na nag-badminton. Ako, si chingching, si momo at ang kanyang espesyal prend. Una kaming pumunta sa badminton court sa lagro. At dahil holiday, sarado pala ito. So, nagpunta na lang kami sa clubhouse ng isang malaking subdivision sa may neopolitan. At dun nga kami nakapagrent ng badminton court at nakapaglaro.

Pagkatapos ng dalawang oras na paglalaro, nagbihis na kami at umalis. At dahil sa gutom kami sa paglalaro, nagkayayaan kaming kumain. Malayo yung subdivision na pinuntahan namin sa sibilisasyon. Walang malapit na mcdo or jollibee man lang dun. Niyaya kami ni momo sa isang gotohan na malapit dun.

Pagdating namin sa bikoy’s (eto ang pangalan nung gotohan na sinasabi ni momo), na-impress kagad ako sa lugar kasi kahit parang carinderia lang siya naka-landscape naman yung buong “carinderia”. Sosyal diba?! Umorder na kami. Lugaw pares with egg yung inorder ko. Pagdating nung inorder namin, lafang kagad kami kasi nagutom din kami kakabadminton. Nasa kalahati na ko ng pagkain ko ng may napansin akong kakaiba sa lugaw ko.

Napamura talaga ako nang makita ko yang insektong yan na nagsswimming sa lugaw ko! Kamusta naman diba?! At nang sinabi ko to sa mga kasama ko, sila chingching at espesyal prend ni momo nawalan ng gana samantalang si momo, di na nakapag-react dahil sa ubos na niya yung lugaw niya. At dahil wala naman sa personality ko ang mang-away, si chingching ang nagtaray dun sa mga babaeng nagserve samin. Ang sabi lang nila, wag na daw naming bayaran yung lugaw ko. At ang tagal-tagal ng pakikipag-usap namin sa kanila dahil parang ayaw nila kaming asikasuhin matapos ang pagtataray ni chingching. Parang sila pa ang galit!! Ang kakapal ng mga mukha!! Humingi kami ng resibo. Pero wala silang resibo, nagsulat lang yung isang babae sa kapirasong papel at nang pinalagay namin yung pangalan niya dun sa resibo, “RUTH” ang nilagay niya samantalang ang nasa nameplate niya ay “JOYCE”. Kamusta naman yun?! Lokohan?!

Mabuti na lang at wala namang nangyari sa tiyan ko. Okay naman. Pero grabe ha! First time ko tong makakain ng pagkain na may kung anong “exotic” ingredient! Friends, pag nadaan kayo ng neopolitan, fairview (dun sa may highway papuntang sm fairview), wag kayong kakain sa BIKOY’s FOODSTOP! Wag kayong malinlang sa ganda ng landscape ng kanilang kainan!

April 30, 2008

push this button to eject prof

Filed under: share ko lang!, tingin-tingin — linglingbells @ 8:00 pm

Nakakaaliw talaga magbasa ng mga vandalisms. Nakikiliti ang aking imahinasyon sa tuwing makakabasa ako ng mga vandals. Sa UP kasi, ang daming vandals! Meron sa mga armchairs, sa mga walls at syempre sa mga mahiwagang si-ar. May mga pang-asar, may mga sikreto, meron ding mga tsismis at meron ding mga makukulit na conversations (eto yung mga vandals na sinasagot ng ibang tao kaya nagkakaroon ng conversation - mala banyo queen). Ishe-share ko sa inyo ang ilan sa mga vandals na talagang bumenta sakin:

1. push this button to eject prof - Classic na to. Lagi ko tong nakikita sa mga armchairs. Pinush ko nga one time, di naman lumipad papuntang pluto yung prof. Kalokohan! Haha! Pero benta talaga sakin to nung una akong makakita ng ganito. Iba talaga ang nagagawa kapag bored na bored ka na sa klase at galit na galit ka sa prof mo.  Pero wag ka, meron daw sagot ang mga profs sa vandal na to, nakita daw to sa isang table ng teacher sa isang klasrum sa math building: push this button to eject students!

2. hawak ko saking mga kamay ang kinabukasan ng bayan! - Makikita daw to sa mga urinals sa men’s cr sa may AS (aka as Palma Hall) . Ang creative diba?! Nung narinig ko to, natawa talaga ako. At mas natawa ako sa narinig kong may nagreply daw sa statement na to. Ang reply: the future you are holding is very small.

3. nobody dies a virgin — life fucks us all - May sumagot sa vandal na yan: Life, fuck me please!. At ito naman ay sinagot ng: hey. i’m Life. Iba-iba daw ang taong nagsulat ng tatlong statements na yan dahil sa magkakaiba daw ang mga handwritings. At sa men’s cr sa AS daw nakita yan. Hmm. Alam na! Hahaha! Benta to sakin!

4. what if the greatest lie ever told is the truth? - Nakita ko to sa ladies’ cr sa may CMC. Ang lalim diba?! Maraming nag-reply sa tanong na yan pero di ko na yun naalala. Basta, intriguing para sakin yang vandal na yan. Napaisip talaga ako kung ano nga kaya ang tamang sagot sa tanong na to?

5. sumapi sa NPA! - Eto daw ay makikita sa cr sa math building. Normal lang na vandal no?! Pero may sumagot: Paano? At sinagot naman ito ng: MAGFILL UP NG COUPON AT IHULOG SA PINAKAMALAPIT NA DROP BOX SA SUKING TINDAHAN! Hahahahaha! Tawa talaga ako ng tawa nung narinig ko to! Bentang-benta!!

Ayan lang ang mga naaalala ko. Kung gusto ninyong makakita ng ilan pang patok na vandalisms, pasyal lang kayo sa school namin. Maki-cr lang kayo, madami na kayong makikita. Parte na rin kasi to ng kulturang UP kaya hindi na talaga to mawawala. Kaya, ano pang ginagawa mo?? Pumunta ka na sa suking tindahan a este sa UP pala!

April 27, 2008

weird na panaginip

Filed under: fiction, kasama si es, pamilyang sastre, share ko lang!, tingin-tingin — linglingbells @ 4:17 pm

Ako yung tipo ng tao na nakakatanda talaga ng mga panaginip. Yung iba kasing taong kakilala ko, mabilis nilang makalimutan yung mga panaginip nila unless mga numero ang napanaginipan nila, malamang pipilitin nila yung tandaan para maitaya sa lotto o di kaya’y sa jueteng. Kadalasan talaga, paggising ko, mga ilang minuto muna kong magmumuni-muni tungkol sa napanaginipan ko. At minsan pa nga, tumatagal pa ng isang linggo sa isipan ko yung mga napanaginipan ko at detalyado pa ang mga yun.

Ang hindi ko talaga makakalimutang napanaginipan ko nung bata pa ko ay yung matandang babae na may mahabang buhok na nagluluto sa malaking kawa. Nagbibisikleta ako nun sa isang bundok nang mapunta ako dun sa bahay nung matandang babaeng yun. At di ko na namalayan ay binubuhat na niya ko papunta dun sa malaking kawa. Bago pa niya ko maluto ay nagising na ko. Buti na lang.

Nung nag-away naman kami ng ate ko dati, napanaginipan ko yung mga lumilipad na mga baso, plato, pigurin, upuan, tv, vcd player, electric fan, ref at iba pa habang nakatayo lang ako sa sala namin. Binabato ako ng mga bagay ng isang babaeng diwata. Kelangan ko daw tanggapin yung kapangyarihan na ibibigay niya sakin dahil kung hindi daw, mamatay daw yung ate ko. At dahil nga sa magkaaway kami nun ng ate ko, hinayaan ko lang na batuhin ako nung diwata; di ko tinatanggap yung kapangyarihan. Pero nung tinamaan  ako at super galit na yung diwata, tinanggap ko na yung kapangyarihan. Unti-unting umayos yung kusina at sala namin. Ayun lang.  As usual, nagising na naman ako.

Madalas akong managinip nang nakahubad daw ako na tumatakbo at may mga humahabol sakin. May isa pang version yang panaginip kong yan; minsan naman ay pumapasok daw ako ng skul ng nakahubad. At lately, before mag-hell week, nanaginip ako na nag-exam daw ako sa skul ng nakahubad. At dahil sa wala akong dalang gamit na kahit ano, ang tagal ko daw nag-exam at eventually ay bumagsak ako sa exam.

Meron din akong weird na panaginip kasama si ES. Habang nasa party daw kami, bigla daw dumami ng dumami yung mga tao. Nawala siya sa tabi ko, pati na rin ang isa pa naming kabarkadang babae. Hinanap ko sila ng hinanap. Pagkatapos ay napunta ako sa rooftop, doon ko sila nakitang nagtatalik. Wala akong reaksyon, piniktyuran ko lang sila gamit ang digicam ko. Hindi ko sila inistorbo at bumaba na ko. Grabe tong panaginip na to, mahigit sa isang linggo na tumagal to sa utak ko. At super detalyado pa! Hmp!

Meron din akong mga panaginip na kasama ang iba’t ibang celebrities. At ang latest na nakasama kong celebrity sa isang panaginip ay si David Cook. Napanaginipan ko to gabi pagkatapos kong mapanood ang nakakabaliw niyang performance kung saan kinanta niya ang “Always Be My Baby”. May kung anung parade daw sa skul at kelangan daw ay nakapila lahat. Umalis ako sa pila ko at napunta ako sa isang klasrum kasama ang ilan pang mga babaeng estudyante. Laking gulat ko ng biglang lumabas si David Cook at kinanta niya ang “Always Be My Baby”. Syempre, tilian kaming lahat. After niyang kumanta, ako lang ang nakapagpapiktyur sa kanya kasi biglang may pumasok na teacher sa klasrum at pinapalabas kami. At bago makaalis si David Cook ay nahalikan ko siya! Pagkalabas ko ng klasrum, ayaw na kong isama ng ibang mga estudyante sa pila. Nakatayo lang ako habang pinapanood ko silang magparada. Ayun na, dun na natapos yung panaginip kong yun.

Madalas ay weird ang mga panaginip ko. At mas madalas, nakakabaliw isipin kung anung koneksyon nila sa buhay ko.

Ikaw, baka may panaginip ka dyang gustong i-share. Sige na, ikwento mo naman sakin. Hehe.

April 25, 2008

tag-tag-tag

Filed under: share ko lang!, tag-uan — linglingbells @ 2:21 pm

Alas-tres pa klase ko, pero nasa sakul na ko ngayon. Nag-lunch kasi kami nila chingching at tonton; andito kasi sila sa UP ngayon, may seminar chuchoo sila dito. At dahil nga sa dalawang oras pa ang aantayin ko bago ang klase ko, heto’t sasagutan ko muna ang mga tag-tag na naipasa sakin nitong mga nakaraang araw.

Etong una, galing kay ms maru:

The Twelve Months

  • JANUARY: Stubborn and hard-hearted (matigas ba ang puso ko?! di naman.. kasinglambot nga to ng marshmallow eh!) . Ambitious and serious (oo, ilusyonada ako at medyo seryoso sa buhay). Loves to teach and be taught (ay korek! akong-ako to!). Always looking at people’s flaws and weaknesses (xencia na, may pagka-laitera talaga ko minsan). Likes to criticize (oo nga, laitera nga ako! hahahaha!). Hardworking and productive (ay mukhang hindi, super tamad ako). Smart, neat and organized (smart, oo! neat, pwede na din.. pero yung organized, hindi ako pasado diyan kahit bumaligtad pa ang mundo! hahaha!). Sensitive and has deep thoughts (pwede.. pwede.. kaw anung masasabi mo? sensitive at may deep thoughts ba ko??). Knows how to make others happy (napapasaya ko ba kayo? o kelagan ko pang tumambling?). Quiet unless excited or tensed (yah, tahimik talaga ako pag di tayo close). Rather reserved (hmmm…). Highly attentive (medyo). Resistant to illnesses but prone to colds (ay oo! lagi akong may sipon, kamusta naman at laging natatapat na meron akong sipon pag may exam! yung tipong, sisinga pa ko habang ang tahimik ng lahat sa pagsagot sa exam.. hahaha!) . Romantic but has difficulties expressing love (korek! weakness ko yan, di ako expressive.. sori naman). Loves children (ay hindi, di ko nga feel si banban diba?!). Loyal (sobra!). Has great social abilities yet easily jealous (di ako selosa). Very stubborn and money cautious (stubborn na naman??!! di ako kuripot noh!).
  • FEBRUARY: Abstract thoughts. Loves reality and abstract. Intelligent and clever. Changing personality. Attractive. Sexy. Temperamental. Quiet, shy and humble. Honest and loyal. Determined to reach goals. Loves freedom. Rebellious when restricted. Loves aggressiveness. Too sensitive and easily hurt. Gets angry really easily but does not show it. Dislikes unnecessary things. Loves making friends but rarely shows it. Daring and stubborn. Ambitious. Realizes dreams and hopes. Sharp. Loves entertainment and leisure. Romantic on the inside not outside. Superstitious and ludicrous. Spendthrift. Tries to learn to show emotions.
  • MARCH: Attractive personality, Sexy, Affectionate. Shy and reserved. Secretive. Naturally honest, generous and sympathetic. Loves peace and serenity. Sensitive to others. Loves to serve others. Easily angered. Trustworthy. Appreciative and returns kindness. Observant and assesses others.Revengeful. Loves to dream and fantasize. Loves traveling. Loves attention. Hasty decisions in choosing partners.Loves home decors. Musically talented. Loves special things. Moody.
  • APRIL: Active and dynamic. Decisive and hasty but tends to regret. Attractive and affectionate to oneself. Strong mentality. Loves attention. Diplomatic. Consoling, friendly and solves people’s problems. Brave and fearless. Adventurous. Loving and caring. Suave and generous. Emotional. Aggressive. Hasty. Good memory. Moving. Motivates oneself and others. Sickness usually of the head and chest. Sexy in a way that only their lover can see.
  • MAY: Stubborn and hard-hearted. Strong-willed and highly motivated. Sharp thoughts. Easily angered. Attracts others and loves attention. Deep feelings. Beautiful physically and mentally. Firm Standpoint. Needs no motivation. Easily consoled. Systematic (left brain). Loves to dream. Strong clairvoyance. Understanding. Sickness usually in the ear and neck. Good imagination. Good physical. Weak breathing. Loves literature and the arts. Loves traveling. Dislike being at home. Restless. Not having many children. Hardworking. High spirited. Spendthrift.
  • JUNE: Thinks far with vision. Easily influenced by kindness. Polite and soft-spoken. Having ideas. Sensitive. Active mind. Hesitating, tends to delay. Choosy and always wants the best. Temperamental. Funny and humorous. Loves to joke. Good debating skills. Talkative. Daydreamer. Friendly. Knows how to make friends. Able to show character. Easily hurt. Prone to getting colds. Loves to dress up. Easily bored. Fussy. Seldom shows emotions. Takes time to recover when hurt. Brand conscious. Executive. Stubborn.
  • JULY: Fun to be with. Secretive. Difficult to fathom and to be understood. Quiet unless excited or tensed. Takes pride in oneself. Has reputation. Easily consoled. Honest. Concerned about people’s feelings. Tactful. Friendly. Approachable. Emotional temperamental and unpredictable. Moody and easily hurt. Witty and sparkly. Not revengeful. Forgiving but never forgets. Dislikes nonsensical and unnecessary things. Guides others physically and mentally. Sensitive and forms impressions carefully. Caring and loving. Treats others equally. Strong sense of sympathy. Wary and sharp. Judges people through observations. Hardworking. No difficulties in studying. Loves to be alone. Always broods about the past and the old friends. Likes to be quiet. Homely person. Waits for friends. Never looks for friends. Not aggressive unless provoked. Prone to having stomach and dieting problems. Loves to be loved. Easily hurt but takes long to recover.
  • AUGUST: Loves to joke. Attractive. Suave and caring. Brave and fearless. Firm and has leadership qualities. Knows how to console others. Too generous and egoistic. Takes high pride in oneself. Thirsty for praises. Extraordinary spirit. Easily angered. Angry when provoked. Easily jealous. Observant. Careful and cautious. Thinks quickly. Independent thoughts. Loves to lead and to be led. Loves to dream. Talented in the arts, music and defense. Sensitive but not petty. Poor resistance against illnesses. Learns to relax. Hasty and trusty. Romantic. Loving and caring. Loves to make friends.
  • SEPTEMBER: Suave and compromising. Careful, cautious and organized. Likes to point out people’s mistakes. Likes to criticize. Stubborn. Quiet but able to talk well. Calm and cool. Kind and sympathetic. Concerned and detailed. Loyal but not always honest. Does work well. Very confident. Sensitive. Good memory. Clever and knowledgeable. Loves to look for information. Must control oneself when criticizing. Able to motivate oneself. Understanding. Fun to be around. Secretive. Loves leisure and traveling. Hardly shows emotions. Tends to bottle up feelings. Very choosy, especially in relationships. Systematic.
  • OCTOBER: Loves to chat. Loves those who loves them. Loves to take things at the center. Inner and physical beauty. Lies but doesn’t pretend. Gets angry often. Treats friends importantly. Always making friends. Easily hurt but recovers easily. Daydreamer. Opinionated. Does not care of what others think. Emotional. Decisive. Strong clairvoyance. Loves to travel, the arts and literature. Touchy and easily jealous. Concerned. Loves outdoors. Just and fair. Spendthrift. Easily influenced. Easily loses confidence. Loves children.
  • NOVEMBER: Has a lot of ideas. Difficult to fathom. Thinks forward. Unique and brilliant. Extraordinary ideas. Sharp thinking. Fine and strong clairvoyance. Can become good doctors. Dynamic in personality. Secretive. Inquisitive. Knows how to dig secrets. Always thinking. Less talkative but amiable. Brave and generous. Patient. Stubborn and hard-hearted. If there is a will, there is a way. Determined. Never give up. Hardly becomes angry unless provoked. Loves to be alone. Thinks differently from others. Sharp-minded. Motivates oneself. Does not appreciate praises. High-spirited. Well-built and tough. Deep love and emotions. Romantic. Uncertain in relationships. Homely. Hardworking. High abilities. Trustworthy. Honest and keeps secrets. Not able to control emotions. Unpredictable.
  • DECEMBER: Loyal and generous. Sexy. Patriotic. Active in games and interactions. Impatient and hasty. Ambitious. Influential in organizations. Fun to be with. Loves to socialize. Loves praises. Loves attention. Loves to be loved. Honest and trustworthy. Not pretending. Short tempered. Changing personality. Not egotistic. Take high pride in oneself. Hates restrictions. Loves to joke. Good sense of humor. Logical.

O ayan, ipapasa ko naman to kila:

(1) bata batuta (2) buffy (3) clio (4) eloiski (5) geisha (6) jake the miserable (7) jojitah ( 8) jay portus (9) lilmiz (10) madbong (11) maldito (12) popoy

Eto daw ang rules:

1. Mention the person who tagged you and create a link back to them.
2. Copy-paste the traits for all the twelve months.
3. Pick your month of birth.
4. Highlight the traits that apply to you.
5. Tag 12 people and let them know by visiting their blogs and leaving a comment for them.
6. Let the person who tagged you know when you’ve done it!

-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-

Eto naman ang pangalawang tag, galing naman to kay azrael:

Eto daw ang rules:

Name 11 people you can think of right off the top of your head. Don’t read the questions underneath until you write the names of all the 11 people. This is a lot funnier if you actually randomly list the names first. No cheating.

———————————————————–

1. ES
2. Chingching
3. Kaykay
4. Tonton
5. Monmon
6. Ey-ey
7. Momo
8. Tete
9. Banban
10. Cheche
11. Dee-dee

1. How did you meet # 4? Transferee siya sa skul namin nung 2nd year kami. Di talaga siya dun sa section namin, inilipat lang siya galing sa kabilang section. Nung nabalitaan namin yun, winish nila chingching na sana gwapo daw yung lilipat, ayun! di naman siguro sila nadis-appoint. Hehe.

2. What would you do without #5? Wala. Wala namang mababago kung wala siya. Haha! Joke lang!

3. What would you do if #2 and # 6 were going out? Wow. Baka magunaw ang mundo. Hahaha!

4. Who’s #10’s best friend? Ay hindi ko alam kung sino besprend ng kapatid kong yan. Basta alam ko, ako ang idol niya!

5. Have you ever eaten around #1? Kumain sa paligid niya??? Gulo naman kasi ng tanong. Oo ata. Ewan ko.

6. Do you miss #2? Ay hindi, kasama ko lang siya kanina. Siguro after one week, mamimiss ko na siya! Hehe.

7. Who is #11 dating? May gelprend na yan ngayon. Pero malay mo, baka may mga dine-date siya ng patago. Lagot!

8. What do you think of #3? Ah si kaykay.. sino yun??? Hahaha! Joke lang. Mabait yan, at saka laging maaasahan.

9. What do you think of #9? Isa siyang bitchosang bata! Joke lang! Matalinong bata yan. Bunsong kapatid nga pala siya ni Kaykay na laging pinagtritripan ng barkada namin.

10. Who does #2 like? Hmm. Sikretong malupit! Nagbabasa yang si besprend ng blog ko. Baka mabulyawan ako niyan pag nireveal ko yung taong gusto niya.

11. Would you marry #8? So?! Pareho kaming babae! Panlalaki lang pangalan niyan pero babaeng tunay yan. Hehe.

Ayan, natapos din etong mala-prendster na tag ni azrael. Hehe. Ita-tag ko naman sila:

aga, wei at yeye

O siya, pasok na ko. Babay!

April 23, 2008

ang langgam, bow

Filed under: fiction, share ko lang!, tingin-tingin — linglingbells @ 10:56 am

Dapat ay di muna ako magsusulat ng bagong post kasi di pa nagbibigay ng opinyon si xg sa previous post ko. Eh kasi, idol ko siya. Lahat ng mga comments ninyo mahalaga sakin pero parang iba yung impact pag si xg ang nagcomment. Nalalaman ko kung alin yung mga hindi nag-”work” sa aking mga sinulat at natutuwa naman ako pag nagugustuhan niya yung mga sinulat ko. Haay. Crush ko na ata siya. Wahahahaha! Joke lang. Moving on, dahil siguro sa busy si xg sa kakahanap dun sa taong nagsabing corny siya (ang kapal ng mukha ng taong nagsabi nun noh?!) eh hindi pa siya ulit nakakadalaw dito.

Eh yun nga, pero kanina, nakakita ako ng bagay na feeling ko eh dapat ko ng iblog. Kanina kasi, habang kumakain ako ng sunny-side-up at ng cheesedog, napansin ko yung mga linya ng mga maliliit na mga langgam na gumagapang sa pader. Tinitigan ko lang sila tapos na-amaze na ko. Binilisan ko na ang pagkain para maibahagi ko na sa inyo ang mga bagay na naobserbahan ko tungkol sa mga langgam.

Una, ang lupet ng sense of direction nila. Grabe, walang nawawala sa linya. Kahit siguro painumin mo sila ng isang dram ng lambanog na may halong pulang kabayo ay di sila gegewang-gewang sa paglalakad at mawawala sa linya. Teka, nalalasing ba sila?

Pangalawa, ang organisado nila. Hindi labo-labo ang paghakot nila ng pagkain. Merong papunta at meron ding mga pabalik. Ang galing! Naaalala ko tuloy nung bata pa ko; sinindihan ko yung binilog na dyaryo tapos pinaso ko sila isa-isa. Bakit isa-isa? Kasi masama ako nun (mabait na ko ngayon), nag-eenjoy kasi ako noon makitang matorture ang isang langgam. Pag sabay-sabay ko kasi silang sinunog, di ako makakapag-focus, lahat kasi yun sabay-sabay mamatay. At yun nga, kahit may isang langgam na kong tinotorture noon, yung iba, di pa rin nagkakagulo, naka-linya pa din. Yun nga lang, bumilis ang mga kilos nila.

Pangatlo, matibay ang prendship nila sa isa’t isa ah. Diba may mga langgam na papunta at meron ding mga pabalik. Yung mga langgam na papunta, lagi nilang nakakabangga yung mga pabalik kasi nga isang linya lang sila. Ang tingin ko dun sa sandali nilang pagbabangga ay parang magkaibigang nagbebeso-beso. Ang kyut kaya! Minsan hindi lang sa isang cheek sila nagbebeso-beso, minsan dalawang pisngi pa ang kanilang binibeso.

Sana ganyan din ang mga tao, may pagkakaisa.

At dahil sa mga katangian nilang yan, sobrang napahanga nila ko. Ipa-promise kong hindi ko na sila susunugin, aapakan o titirisin. Promise talaga. Ibang usapan na nga lang kapag ang kinagat nila ay yung singit ko, malamang ay dudurugin ko sila sa pamamagitan ng aking mga daliri!

April 20, 2008

kaliwaan

Filed under: fiction, share ko lang! — linglingbells @ 4:04 pm

“Oh dear! Namiss kagad kita!”, ang sambit ni Jack sabay yakap sa baywang ng kanyang misis at pinaghahalik-halikan pa ang leeg at tenga nito habang abala ito sa pagluluto ng hapunan. Binitawan ni Colin ang sandok at humarap sa naglalambing na asawa. Hinalikan niya ito ng marahan sa labi. “Magpalit ka na honey. Pagbaba mo, kakain na tayo para maaga tayong…”, di natapos ni Colin ang sinasabi sapagkat hinalikan na siya ni Jack ng matindi. Habang nagpapalitan ng halik ang mag-asawa ay napatigil si Colin sapagkat naalala niya ang niluluto niyang chicken adobo. “Honey, masusunog na yung adobo!”, tumalikod siya sa asawa at inasikaso ang niluluto. Nakatayo pa rin si Jack sa likuran ni Colin na parang naghihintay ng kung ano. Napansin ito ni Colin kaya’t hinarap niya ulet ang mister. Hinalikan niya ulit ito ng marahan sa labi. “Honey, magpalit ka na ha. Malapit na tong matapos. Diba’t paborito mo to? Mamaya na lang natin ituloy ha.”, paliwanag ni Colin sabay halik muli sa kanyang asawa. “Alright, akyat na ko. Mamaya ha. You owe me one.”, sabi ni Jack sabay kindat sa asawa.

“Honey, bakit ang aga mo ata ngayon umuwi?”, tinanong ni Colin ang asawa pagkatapos ay isinubo ang piraso ng manok. “E kasi nga namiss na kita kagad kahit ilang oras pa lang na di tayo nagkikita.”, sagot ni Jack at pagkatapos ay ininom ang paboritong apple juice. “Hmm.. Ang sweet mo ngayon ah. Anong meron?” “Ikaw naman. Sweet naman talaga ko ah. O anong pinagkaabalahan mo ngayong araw na to?” “Ah wala naman. Nag-grocery kaninang umaga. Oo nga pala, dumaan dito si besprend ko kaninang hapon. Ayun, nagkwentuhan lang kami. Alam mo ba, yung asawa niya, may kabit pala!” “Eh kawawa naman pala yang besprend mo.”

Pagkatapos nilang kumain ng hapunan, umakyat na si Colin para ihanda ang pampaligo ni Jack na nanood naman ng tv sa sala. “Honey, okay na yung pampaligo mo, akyat ka na. Maghuhugas lang ako ng mga plato.” “Okay dear.” Hinalikan ni Jack sa pisngi ang haggard na haggard ng si Colin. Pagkatapos ay umakyat na sa kwarto si Jack habang si Colin naman ay naiwang nagliligpit ng pinagkainan nila sa baba. Pagkatapos maghugas ng mga plato ni Colin, inayos na din niya ang mga grinocery niya kaninang umaga. Nagtimpla siya ulit ng apple juice na malamang ay hahanapin ni Jack pagkatapos ng labing-labing nila.

Habang naliligo si Colin, rinig na rinig niya ang paghiyaw ni Jack habang nanunuod ito ng basketball game ng Ginebra at Sta. Lucia sa tv. Pagkatapos niyang maligo, tinungo niya ang kama kung saan nakahigang nanonood si Jack ng basketball game. Dahil sa siya’y nag-iinit na rin, inumpisahan na niyang lambingin ang asawa ngunit hindi siya pinansin nito dahil sa naka-concentrate ito sa pinapanood na basketball game. Tumayo siya sa kama at aakmang lalabas ng kwarto pero nahila ni Jack ang kamay niya at tuluyan siyang napahiga sa kama. Pinatay ni Jack ang tv at sinimulan na niyang romansahin si Colin.

Habang nasa gitna sila ng pag-uusal ng “o” at “a”, kinapa ni Jack ang attache case niya na nakapatong sa bedside table. Habang patuloy sa pagsunod sa ritmo, binuksan ni Jack ang attache case at kinuha ang bago niyang laruan na binili niya sa ali mall bago siya umuwi. Dahan-dahan niyang inangat ang bago niyang laruan at itinutok ito sa dibdib ni Colin. Dahan-dahan na din siyang tumigil sa pagsunod sa ritmo. At habang nakapikit ang asawa, kinalabit niya ang gatilyo ng bago niyang laruan. Walang umalingaw na putok. Ngunit, umigpaw ang katawan ng kanyang asawa. Sandali niyang pinagmasdan ang blankong ekspresyon ng kanyang asawa. Pagkatapos ay tumayo na si Jack na parang walang nangyari. Lumabas siya ng kwarto na hubo’t hubad. Tinungo niya ang ref sa kusina, binuksan ito at kinuha ang isang pitsel ng apple juice. Kumuha siya ng baso at nagsalin ng apple juice mula sa pitsel. Ininom niya ng walang tigil ang buong basong apple juice. Paborito niya talaga ang apple juice kaya’t nasarapan talaga siya sa kanyang ininom. Paakyat na sana siya ulit ng kwarto para magbihis nang makaramdam siya ng pananakit ng tiyan. Tumindi ang pananakit at namalipit na ng todo si Jack. Napaupo siya sa may hagdanan at unti-unti ng lumabas ang mga bula sa kanyang bibig.

Sa kabila ng pamimilipit at pagbula ng bibig ni Jack, pinilit pa rin niyang umakyat ng hagdan. Laking gulat na lamang niya ng may mahawakan siyang mga paa habang pagapang na inaakyat ang hagdanan. Pagkatingala niya, hindi na niya nakita kung kaninong mga paa ang hawak-hawak niya sapagkat nakaramdam na siya ng kung anung matigas na pumasok sa kanyang ulo. At tuluyan na siyang bumagsak sa hagdan at bumulagta sa sahig.

Pinagmasdan lang ni Colin ang bumagsak sa sahig niyang asawa. Napaupo lang siya sa hagdan habang hubo’t hubad. Tinutok niya muli ang baril kay Jack. Pinaputok niya ito ng tatlong beses. Umigpaw din ng tatlong beses ang katawan ni Jack. Bumaba siya ng hagdan dala-dala ang baril at nilapitan ang duguang asawa. Lumuhod siya at hinawakan ang mukha ni Jack. Hinalikan niya ng marahan ang mga labi nito.

“I owe you nothing.”, sambit ni Colin bago binaril ng anim na beses pa ang duguang asawa.

Next Page »

Blog at WordPress.com.